Odmowa pracownika poddania się badaniom lekarskim

Pracownik, który powraca do zakładu pracy po długotrwałej chorobie, powinien poddać się badaniom lekarskim. Pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownika, który nie ma ważnych badań lekarskich i orzeczenia lekarskiego, w którym stwierdzono brak przeciwwskazań do podjęcia przez pracownika pracy na określonym stanowisku. Badanie lekarskie zleceniobiorcy traktowane jest jednak inaczej.

Pracownik, który wraca do pracy po zwolnieniu lekarskim, trwającym dłużej niż 30 dni, nie musi posiadać przy sobie zaświadczenia lekarskiego, jednak nie może podjąć pracy. Obowiązkiem pracodawcy jest przygotowanie dla pracownika skierowania na badania lekarskie. Zaznaczyć należy, iż pracownik nie ma możliwości odmowy poddania się takiemu kontrolnemu badaniu lekarskiemu. Jeśli pracownik odmówi poddania się badaniom lekarskim, jest to przyczyna odmowy dopuszczenia pracownika do pracy, a nawet przyczyna dyscyplinarki. Odmowa poddania się badaniom lekarskim stanowi bowiem naruszenie przez pracownika jednego z podstawowych obowiązków pracowniczych, który określony został w treści art. 211 kodeksu pracy. Pogląd powyższy znalazł swoje oparcie w kilku wyrokach Sądu Najwyższego (np. wyrok z dnia 10 stycznia 2006 roku sygn. I PK 131/2005).

Pracodawca może stosować środek dyscyplinujący w postaci rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia, jeśli pracownik ten nie współpracuje z pracodawcą w zakresie poddania się kontrolnemu badaniu lekarskiemu. Oczywiście dyscyplinarkę pracodawca może wręczyć dopiero, gdy upłynął termin ważności skierowania na badania lekarskie, którym pracownik się nie poddał.